Ne güzelsiniz yaa siz

Rakıdan kalma berbat bir bünyeyle oturuyorum sonunda ulaşmayı başardığım odamda. Son zamanlarda okulun bitecek olmasıyla duygusallığım son haddine ulaştı. Ve aynı şeyi düşünüp duruyorum. Canım arkadaşlarım ne kadar güzelsiniz yahu siz =)

Hayır sadece iyi şeyler değil düşündüklerim, kötü anılarla bile sizinle yaşadığım hiçbir şeyden pişman değilim ki ben.

Hazırlık zamanları, saf gibi ingilizce derslerinden yakınıp durup, uykusuz kaldığım bir sabahta yatağa çıkıp uyumaya çalışırken 6-7 kişi yanıma çıkıp beni uyutmamanız bile tatlı bir anı.

Camdan karşı yurttaki arkadaşımıza telefon etmek yerine bas bas bağıran arkadaşıma küfredip onun beni umursamayıp devam etmesi de güldürüyor beni. Sonra yine böyle bir anda çıldırıp odadan kovduğum kişinin bana küsmesi, sonra özür dileyince affetmesi bile komik.

Karşı yurttan gelip odama şarap kusan arkadaşım oldu diye kırmızı şarap içemiyor oluşum da komik=)

Neler neler yaşamışız =) Karşılıklı göbek atıp hatırlamadığım öğretim görevlisini hala merak ediyorum mesela=P Sonra evee mi gitsem ,okula mı gitsem diye şımarıklık yaptığım süreçte çıldıran kuzenimin bana bi tane patlatmamış olması da birşeydir=)

Discorium’a gidip, parasız kalıp en son paylaştığımız o tek bira diğer tüm biralardan daha hoş olacak hep muhtemelen. Taksimde ağlaya ağlaya yürümüşlüğümün olması bile hoş bir anı şimdi. Sex-shopta paranoyak bi şekilde suratım kapalı gezmeye çalışıp, bilmiş bilmiş ‘Yeaa ya yüzümü pornoda fln kullanırlarsa’ diyip, bi yandan da d.günü hediyesi beğenmeye çalışmışlığım var sayenizde =)

Daha neler var, neler…Bir ara bunun hakkında uzuuuuun bir yazı çıkabilir sanırım.

O kadar çoook, o kadar güzeeel anılarımız olmuş ki düşündükçe mutlu oluyorum. Tükenmiyorlar, düşündükçe bir başka an geliyor aklıma ve gülüyorum=)

O yüzden işte, ne güzel insanlarsınız siz yaa, iyi ki varsınız.

Kendimle tanışma (1.Bölüm)

Kendimle tanıştım az önce. Bir masada karşılıklı oturduk.
Merhaba ben Hilal dedim.
Merhaba ben de Hilal dedi. Muhabbet koyulaşamadı bu görüşmemizde.
İkimiz de temkinliydik, ama ben sevdim bu kızı arkadaş olabilirim onunla diye düşündüm.
Tekrar görüşelim dendi.
Tanıştıkça arkadaş oldum kendimle. Tuhaf bir histi. Korkaktı biraz. Böyle onu kıracağım diye baya korkuyordu, kazık atarsam diye korkuyordu. Bir tarafı da inanmak ve güvenmek istiyordu. İkilemdeydi sanki. Bu beni biraz huzursuz etti. Bana güvenmeyene ben nasıl güveneceğim. Bir de pat pat ne düşünüyorsa söylüyor ya o biraz rahatsız etti beni. Arada yaptığı espiriler güldürdü, yapamadığı espirilere verdiği tepkiler çocuksuydu. Zaman zaman daldığını gördüm. Geçmişte onu hüzünlendiren şeyler olduğunu sezer gibi oldum.

Konulara tarafsız yaklaşmak isteyen tavrı vardı ama taraf değiştirircesine yapıyordu bunu. Biraz sulu gözlü, sinirini bozarsan ağlayabiliyor zamanla bunu öğrendim. Acımasız da bir yanı var tanıdıkça görüyorum. Canı yanarsa, hırsla geri saldırıyor sonra can yaktığını görünce üzülüp köşesine çekiliyor vazo kırmış çocuk gibi. Sonra bana bunu neden yaptırdın dercesine önce sana sonra sana kızdığından daha çok kendine kızıyor. Sonra… Sonrası yok bir de bakmışsın siniri geçivermiş.

Neşeli bir tip, eğlenmek istiyor, ani gelişen olayları seviyor gibi…
Şimdilik bu kadar anlatacağım. Sanırım onunla dost olacağız, ne yalan söyleyeyim sevdim ben kendimi=)