Bir hikaye

Nehrin kenarında yürüdüm. Eğime ayak uyuk uydurup , süt dişleri dökülen küçücük kız çocuğunun, gördüğü sevgi sebebiyle kendisini prenses zannetmesi hissiyatı vardı içimde. Yeşil… Alabildiğine yeşildi manzara ve ortasından geçen masmavi bir tezatlık. İsmini dahi duymadığım, bir elin ayasından biraz küçükçe pembe , çanak yapraklı çiçeklerle doluydu etraf. Tam ortaları kadife siyahtı.
Bahar… Mis gibi kokan bir bahar havası… Güneş bana aitmiş gibi özel hissettim o an kendimi. Ayaklarımı sürüyerek yürüdüm önce. Sonra eğime kaptırıp kendimi zıplamaya yakın bir tempoyla ilerler buldum. O kadar mutluydum ki açıp kollarımı iki yana var gücümle aşağıya doğru koşmaya başladım karşıdaki tek eve. Hiç tanımadığım o tahta verandalı, sanki dışarıdan küçük gözüküp de masallardaki gibi içi sonsuzmuş gibi gelen yeri amaç edinmiştim kendime.

Ulaştığımda gücüm tükenmiş ve bacak kaslarımda zorlanmışlığın sızısı vardı. Verandadaki suyu farkettiğimde çekinerek elimi uzattım sürahiye. İçine henüz buz atılıp bırakılmış gibiydi. Buzun etkisiyle hafif nemlenmiş sürahiden bardağa boşalan tam içme kıvamındaki serin suyu sanki hayatı taçlandıran sihirli bir iksirmişçesine içtim. Eve girip girmemek konusunda çekincelerim vardı. Kararsız bir halde kapıya gözlerimi diktim. Yarın dedim, yarın yine gelirim. Ve bu defa belki de girerim kapıdan. Benim dünyamda bu kaçıncı kez olduğunu bilemediğim bir tekrardı oysa ki.

Biliyordum. Yarın, sonraki gün ve hatta sonraki günlerde de gelecek ancak kapıyı açmaya cesaret edemeyecektim. İçimdeyse kendime dair o umut, bir gün cesaret edeceğim ve denemeye devam etmem gerektiği hissi hep kalacaktı..

Sigarayı bırakıyorum (başlangıç)

Champix

Eveeet, günlerdir sigarayı bırakıcam dedim dedim kimse inanmadı.
Babam bugün champix isimli sigara bırakma ilaçlarımızı alıp getirmiş.
Ben de emin değilim başarabileceğimden. Emin olduğum şey ise bırakmak istediğim.
Ve belki komik gelecek ama hep söylerim nefes alamıyorum vs gibi sebeplerle değil bırakma isteğim.
Üzerime sinen kokusundan ve cildime olan zararından bırakmak istiyorum.
Sağlık açısından getirileri de cabası olacak. Tanıyanlar bilirler, ilk yaktığım sigaramda öksürmek gibi bir tepki bile vermemiş, kolaylıkla sigarayı hayatıma dahil etmiş bir insanım. Hatta öyle ki aşkla severdim sigarayı. Uyanır uyanmaz su içmeden sigara yakan biriyim. Hatta 25 saat uyku arasında uyanıp sigara içip uyumaya devam ettiğim olmuştur. Su ve yemekten önce gelen bir şey haline gelmişti benim için. Başlarda ağır olan kırmızı versiyonuyla başladığım sigaranın şimdilerde gri olanını içiyorum. Yıllardan sonraki tek fark bu oldu. Ve tabii kırk yılda bir içilen o sigaraların zamanla birlikte iki paketi aştığı dönemler bile oldu. Şimdilerde günde aşağı yukarı 1 paket içiyorum. Hem sevip hem nefret ediyorum.
Şu yazıyı yazarken de gayet keyifle sigara içiyorum mesela. Ama nereye kadar ?

Yarın ufak bir işim olduğu ve ilacın yan etkilerine güvenemediğim için ya yarın akşam ya da yarından sonra kullanmaya başlayacağım bu ilacı. Süreci de fırsat buldukça buradan yazarak ileride sigara bırakmayı deneyenlere kaynak olsun, kendim de gaza geleyim, bak o kadar yazdın utan artık başlayamazsın diyebileyim diye buradan yazmaya karar verdim.

Şans dileyin bana, çünkü sigarayla ayrılık kararı aldım. Yılların ömür yiyen, sömürgen, bi boka yaramayan sevgilisi kendisi.
Bakalım neler olacak.